آه . این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست. 

یک محرم دیگر هم گذشت. محرمی که برایمان ارزشی دیرینه دارد . روزهایی که مقدس شمرده می شود. ولی تا چه اندازه این روزها را ارج نهاده و درس حسینی می گیریم. منبرهایی می رویم که حکایت های به صدبار گفته شده ی روز عاشورا را بارگو می کنند . ولی آیا براستی این حسین تشنه آب بود؟؟؟؟؟؟

به قول شریعتی : حسین بیشتر از آب تشنه لبیک بود. افسوس که به جای افکارش ، زخم های تنش را نشانمان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند.

آری اینچنین است که شیعه بی مسئولیت می شود . چرا به خود نمی آییم. خدایا شناخت واقعی را به ما نازل کن.

در مناجات عرفه آمده است : خدایا من در هنگام دانایی نادانم چه رسد به زمان نادانی (از زبان امام حسین )

پس بیایید به دنبال اصلت واقعه عاشورا باشیم .